Rozdział 9

Łapa
Ps. Następne będzie dłuższe ;).

Kiedy opowiedział co się stało przyjacielem nie kryli oburzenia.

-Jesteście nieodpowiedzialni – powiedział mu zmartwiony Remus – Powinieneś się cieszyć, że nie skończyło się to gorzej!

-Przecież pojutrze mecz… - jęknął Glizdogon. – On MUSI zagrać.

-Wiem przecież – odpowiedział z westchnięciem, zrezygnowany Łapa.

Lupin już otworzył usta, aby powiedzieć coś więcej, kiedy podirytowany Syriusz krzyknął.

-A co, to tylko moja wina?! Skąd mieliśmy wiedzieć, że uderzy w biblioteczkę?

Lupin zrozumiał, że nie powinien oskarżać Syriusza, bo podobna rzecz mogłaby się zdażyć, również kiedy on by stał obok.

-Jak to się w ogóle stało? – zapytał tym razem spokojniej.

Czuł się odpowiedzialny za swoich kolegów. To dla niego chcieli się nauczyć przemieniać w zwierzęta, aby muc towarzyszyć mu podczas jego co miesięcznych przemian.

-Chyba coś mu nie wyszło i pomylił zaklęcia.

W tym momencie po dormitorium wbiegły jakieś rozchichotane dziewczyny.

-Dlaczego nie ma was na imprezie? – zapytała nieśmiało jedna z nich.

-Niestety nie będzie nas, Piękna – odpowiedział Syriusz.

Dziewczyna spłonęła rumieńcem, słysząc słowa przystojnego Gryfona.

-A gdzie jest James? – zapytała druga.

-Powinien zaraz wrócić – odpowiedział szybko Black – Poszedł się przejść.

Dziewczyny zrobiły rozczarowane miny.

-A ty dlaczego nie przyjdziesz?

-Filch dał mi szlaban na piwo kremowe – zażartował Syriusz.

***

-I jak, będziesz mógł grać? – zapytał Remus stojąc nad łóżkiem Jamesa w skrzydle szpitalnym.

-Tak, będę mógł – odpowiedział nieco zirytowany James. – Przed chwilą była tu Juliet… kiedy krzyczała, zrobiła się strasznie czerwona. Zanim zdążyłem cokolwiek powiedzieć już się rozdarła. Wiesz, jest w tym roku kapitanem i to ona jest odpowiedzialna za wygraną. A McGonagal jest nową opiekunką domu i bardzo na nią napiera…

Siedzieli przez chwilę w milczeniu. W ich przyjaźni najpiękniejsze było to, że zmartwienie jednego z nich, było zmartwieniem całej czwórki.

-Kiedy wychodzisz? – zapytał Peter.

-Dzisiaj wieczorem. Namówiłem panią Strauss, żeby mi pozwoliła wyjść i przespać się w swoim łóżku przed jutrzejszym meczem.

***

Kiedy wieczorem opuścił skrzydło szpitalne i szedł do wieży Gryffindoru, spotkał po drodze Lily.

-Jak tam? – zagadnął.

Spojrzała na niego na chwilę.

-Znowu szukałeś guza? – zapytała chłodno. – Podobno byłeś w Skrzydle Szpitalnym.

-Sam mnie znalazł.

-Zawsze znajduje.

-Flirtujesz ze mną? – zapytał słodkim głosem.

Lily prychnęła pogardliwie.

-Chciałbyś…

-Będziesz jutro na meczu? – zapytał.

Odwróciła się i odeszła nie zaszczycając go odpowiedzią.

-Milutka… - prychnął James.

Ku jego zaskoczeniu, mimo że była już dość daleko, Lily usłyszała to i odwróciła się do niego, ale James nie chciał już dalej się z nią wspierać, więc odszedł.

Lily ogarnęły wyrzuty sumienia. Może rzeczywiście powinna być dla niego trochę milsza?